Dağlarca'nın Vasiyeti: "Ellerin Çirkinleşmeden Dua Et"
Forumla.Net Forum - Biz Bir Aileyiz  

Go Back   Forumla.Net Forum - Biz Bir Aileyiz > Genel Kültür > Edebiyat

Rating , 9,5 out of 10 based on 364 ratings
Cevapla
 
LinkBack Seçenekler Stil
Alt 26 Şubat 2011, 12:41   #1
Kayıtlı Üye
 
bAŞKa - ait Kullanıcı Resmi (Avatar)

Üyelik tarihi: 02 Şubat 2011
Nerden: Kiminin aklında, kiminin sol yanında ツ
Mesajlar: 2.528
Tesekkür: 816
529
Tecrübe Puanı: 59
bAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond reputebAŞKa has a reputation beyond repute
Standart Dağlarca'nın Vasiyeti: "Ellerin Çirkinleşmeden Dua Et"

Dağlarca'nın Vasiyeti: "Ellerin Çirkinleşmeden Dua Et"

Kuran okurdu babam baze
Galiba kadir gecelerinde

Onun inanmış sesiyle biz çocuklar
Daha küçlürdük odanın bir yerinde
Fazıl Hüsnü Dağlarca

Yaşamak, dolu dizgin hayretlerin içinde olmaktır… Yaşamak, uyumamaktır…

Kolay değil hayatın ucundan tutmak… Her an tetikte olmak…
Yani her an tehlike/de aynı zamanda…
Gün doğumunu kaçırmamak…
Kaçan gün doğumları kadar ölü doğmak…

Yıldızlar mıydı masallarımızı aydınlatan!
Ninelerimizin o yumuşacık elleri miydi biz uyurken yıldızları okşayan…
Hani nerde şimdi masal dünyalarımız?
Sabahları müjdeleyen horozlar da mı kayboldu!
Kim bizi alıp götürecek bu şiirsizlik ülkesinden…
***
Duydunuz mu Fazıl Hüsnü de ölümle tanıştı. Belki de zaten tanışıktı.
Tanışmamış olsaydı: Ölüyor gibi dinliyorum yaşamayı…” der miydi…

Geçip gitti işte o da…
Mısralarını da götürmüştür mutlaka… Dua dua açılan ellerini göstermek için meleklere:

“Bu eller (miydi) Allah’a açılan.”

Okumuş mudur orada da “Bu Eller Miydi” şiirini…
Ellerin/in ne işe yaradığını görmüş işte! “Eller ve dua” işte böyle buluşmuş Fazıl Hüsnü’de…

Çocukları Allah’a götürür Fazıl Hüsnü Çocuk Ve Allah’ta…
Çocuk olasınız gelir ve olursunuz da… Öylece yumuşacık tutar elinizden…
Bu bir şair dokunuşudur elinize, kalbinize…

Bence, çocukluğunu hep yanında/canında götürür şair…
Bir bakın o mısralara da siz de öyle yapın; yaparsınız da…

“Niye çocuklar gözlerini oğuşturur;
Uyanınca ve uyandıktan sonra?”

Demek devam eden bir çocukluğumuz var. Çocukluk ne güzeldir, ah!

“Çocuğum geceleri hatıran
Tamamlar, yarım kalmış masallarımı;
Renk içinde mevsimler hatırlarım;
Mevsimler ki okşar dallarımı.”

Bizim unuttuğumuz şeyleri -çocukluğu yani- şairler (mi) yaşar?
Yüzünden eksilmeyecek ümit. Çocuksun, çocuk…
Olur olmaz isteklerin olsa da -olur da- hırs/ın olmayacak.
Birileri hemen vazgeçirecek seni o isteklerden.
Çünkü çocuksun; çünkü “kanarsın” ansızın. Yanarsın da…

En iyi çocuklar ağlar belki de… En iyi çocuklar güler…
Hani riyasız ya onlar ve hep rüyalı ya…

Hep eski günler midir nostalji diye örtmeye -veya açmaya- çalıştığımız!
İşte, çocukluğumuz var orada!
Arada bir yerde; sıkışmış… Ara da bulursun bir yer/de…
En çok da bayramlar/da…

Hatıralar hatırlanmayı bekler de bekler. Unutulmak, kaybolmak… beklemediğimiz şeylerdir.

Karanlığa sevda duyarım;
Hatıraların kaybolduğu yerde.
Sen benim çocuğum nerdesin;
Başka çocuklar var bahçelerde.

Gördün mü! Yaa! İşte böyle habersizce gider: ”Sen benim çocuğum.” Az önce şuracıkta, bir yerlerde oynuyordu; gitmiş! Kız, şunu çağır da eve gelsin; bak, “akşam” da oldu!


Durup durup kendisiyle konuşur. Gider gelir kurcalar çocuğu/çocukluğunu. Hep bir arayışın adı olur. Uyurken uyanıkken... Yaşarken ve ölürken...

Çocuğum yumdun mu gözlerini!
Başladı (mı) büyülü şehir!
İnsan gözlerini yumsa bile;
Meselâ bir çocuk seyredebilir.

Fazıl Hüsnü bir çocuk hayretiyle ünlemlerini, sorularını çoğaltır, sağaltır durmadan. Aslında onun Çocuk ve Allah adını verdiği şiirleri Ben ve Allah diye de okunabilir. Çocukluğun masumiyetini yanına alarak seslenir Allah’a…

Allah ne kadar büyüktür;
Yol verir gemimize denizler üstünden.
Garip sonsuzluklar duyarız;
Sular akarken, bulutlar yürürken.
***
Çocuk ve Allah sıkı bir tefekkür yolculuğu. İyi ki öğretmenlerimiz farkında değil! Rahatsızlık da verir. Konforumuz bozulabilir. Beynimizin kıvrımlarını zorluyor. Hep bir yola çekiyor bizi. Yol yol… Baksana kainat kitabını okumaya çağırıyor. Sadakate, tefekküre, teceddüde çağırıyor:

Sen sadık olacaksın, yeni olacaksın;
Ağaçlarla, kuşlarla beraber.
Sadık ve yeni çocuğum:
Kırılmış heykeller!
***
Dağlarca dua ile iç içe... Bir röportajında: " Ben, Allah'a inanan adamım." diyor. Zaten bu sağlam inanç şiirlerinde de aşikar:

Ve senin duaların varsa,
Benim de vardı sabahtan.
Çocuğum geceleri dua et;
İnsan uzaklaşabilir Allah'tan.


Çocuk ve Allah, bir duaya davet şiirleri adeta. Belki de bir dua kitabı.
Sanki bir çocuk sürekli Allah’la konuşuyor. İşte böylesi mırıl mırıl şiirlerin tebessüm ettiği, teressüm ettiği sayhalar, sayfalar… Ve vasiyeti Dağlarca’nın, en dağlarca vaziyeti:

Bazı sahillerin serinliği
Ve unutulmayan ilk demet.
Çocuğum sana yalvarıyorum;
Ellerin çirkinleşmeden dua et.
***
Ben de o vasiyete uydum; duaya vesile olur diye, sadrımızı setretmeyip satrettik.
Bir sadra iner diye… Son vasiyeti de şu imiş:

Aşkımız mıdır, ağaçlarda,
Güzelliklerle geçen.
Allah razı olsun çocuğum;
Bizden hayırla bahsedenlerden.
__________________
Yeni doğmuş bir çocuktu "AŞK"
Ne istediğini "ağlayarak" ya da "ağlatarak" anlatır..
bAŞKa isimli Üye şimdilik offline konumundadır   Alıntı ile Cevapla

sponsor

Powered by vBulletin® Version 3.8.6
Copyright ©2000 - 2014, Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.3.0
Forumla+

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36 37 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48 49 50 51 52 53 54 55 56 57 58 59 60 61 62 63 64 65 66 67 68 69 70 71 72 73 74 75 76 77 78 79 80 81 82 83 84 85 86 87 88 89 90 91 92 93 94 95 96 97 98 99 100 101 102 103 104 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 115 116 117 118 119 120 121 122 123 124 125 126 127 128 129 130 131 132 133 134 135 136 137 138 139 140 141 142 143 144 145 146 147 148 149 150 151 152 153 154 155 156 157 158 159 160 161 162 163 164 165 166 167 168 169 170 171 172 173 174 175 176 177 178 179 180 181 182 183 184 185 186 187 188 189 190 191 192 193 194 195 196 197 198 199 200 201 202 203 204 205 206 207 208 209 210 211 212 213 214 215 216 217 218 219 220 221 222 223 224 225 226 227 228 229 230 231