Uğuray

Selamlar Uğuray ben. İstanbullu bir katılımcısıyım.
23 yaşında bir bedene sahip ama kafayı yiyip (ruh halini) kendini 30 yaş üzeri hisseden kafasında huni ile dolanan delinin tekiyim.
Buralarda eski yenilerdenim.
Tam bir Şebnem FERAH ( bir zamanlar çalışırdı ama )hayranıyımdır. Taparız birbirimize.

Yeniden tapıyorum bu hatuna.

Şebnem FERAH hayranı iseniz eğer, http://www.sebnemferahfan.net

Buket'imin yeride farklıdır.

Buket DORAN hayranı iseniz eğer, http://www.buketdoran.biz

Hepsine beklerim.

Eğer ki bana hayransanız, özel mesaj atabilirsiniz.

Dip not reklam değildir.










Bir zamanlar fotoğraf çekme aşkı başlamıştı fakat bu aralar ölü durumda.
Her aşk bitermiş nede olsa
Bunlarda iki aşktan kalan hatıralar.

-


-


Vazgeçtim Kendimden.

özledim ve vazgeçtim kendimden.insan özleyince de kendinden vazgeçermiş.yada vaz geçmek istedim.

bugün bayrammış.evet bayram ama nerede ben göremedim henüz.bir süre de göremicem tıpkı özlediğim şeyler gibi.bu sabah kalkana kadar bayram olduğunun bilincinde bile değildim.insan 4 duvar arasında olunca dünyadan da bayramdan da bi haber oluyor.inanmak için görmek değil görmek için inanmakmış şu an daki halim.

üzerime geliyor artık bu duvarlar bir gün altında kalacağım.enkazın altında kaybolup gideceğim en sonunda.bulamıcaksınız nasıl olsa vazgeçtim kendimden.
haha birde bugün yeni yılmış 2006 bitecek 2007 olacakmış.ne farkı olacak ? hoppidi hoppidi ile de geçemeyecek benim için bu gece haha belki evimde bile olmayacağım. bu gece ailem ile bile olmayacağım. ---

artık monitörden bakmaya sıkıldım dünyaya.telekomsuz bir iletişim kurmak istiyorum. dünya artık parmaklarımın ucunda ama ben dışarda olmak istiyorum.dışarıyı özledim.dışarıdakileri özledim.sevgilimi özledim.dostlarımı canlarımı özledim.özledim özledim saçmaladım saçmaladım zırvaladım durdum...

çıldırdım. hep aynı şeyleri yapmaktan o kadar bıktım ki bazen bir takılıyorum aynı şeylere onlardan başka birşey yok sanki hayatımda.klavyem monitörüm müziğim ve türk telekomum.bunlar ile yaşamaktan sıkıldım.

ben artık yoruldum.birilerinden birşey isterken yalvarmaya.nefes alamayacak halde çırpınıp kaçmaya uğraşmaya.boğuldum sıkıldım yoruldum ama en önemlisi özledim.bensin artık sen VAZGEÇTİM KENDİMDEN...

artık yarı mutlu yarı mutsuz ya umutlu ya umutsuz yaşamayı öğrendim.heveslenip kırılmayı.kırılıp yeniden heveslenmeyi.umut etmeyi umut ettirmeyi sonunda kırılsam da bunları öğrenmek güzel.hele ki heves edip sonunda kırılmanın tadı yok başka birşeyde.

parka gidecek bir çocuk gibi seviniyorsun.annem beni parka götürecek diye.sonra annem geliyor.yavrum bugün gidemiyoruz parka.öyle buruk kalıyorsun ki ağlayamıyorsun.için hüngür hüngür ağlıyor ama dışarı çıkaramıyorsun.boğazın düğümleniyor -şmdiki olduğu gibi- gözlerin buğulanıyor.Anne neden diyemiyorsun.Anne neden dedin an gözyaşların artık yerlerinden çıkacak.belki gurur yapıp diyemiyorsun NEDEN diye... ve sonra yine aynı şey VAZGEÇTİM KENDİMDEN diyorsun.

vazgeçemediğin şeylere bakıyorsun sonra onlar mutlu mu mutlu olmasa bile mutlu olmaları için dua ediyorsun.tıpkı bugün olduğu gibi.mutlu edebildiklerin oluyor o içindeki buruklukla.ama uzaktakiler ? ona sadece sesini verebiliyorsun.sesinden ötesi yok.buda yetmiyor.ve bi şekilde yine geçiyorusun kendinden.ve yine özlüyorsun.hem de deli gibi çıldırmışçasına özlem seni kavuruyor hele ağladığında yanaklarından süzülen her damlada o kuruyan damlalar ile sende kuruyorsun.kurudum bittim belkide...

Uğuraycım Hoşgeldin İyi Forumlar

Toprim Hoşgeldin Canımsın.

hoşgeldin Uğuray. en son ben geldim herkese hoşgeldin diyorum ya

Sonsuzluk benim olsa fayda etmez...

birbirimizle hiç konuşamadığımız sözcükler varya...
ben onların sırça köşkünde parti düzenliyorum...
gözyaşı döküyorum patlamayan kestanelerin karşısında...
vapur yanaştığında aşkım da burda olacak diyorum... kimse anlamıyor olacakları...
artık özgürüm.. öyle yalnızım ki...
seninle ölmek ne güzeldi...
kan oturuyor gözlerime...
yorgun sarı pullar uçuşuyor.. seninle sessiz boşluğu yaşayışıma...
şaşırtmıyor beni görünmezliğin şiiri...
karyolaların altına giriyorum..
perdelerin arkasına saklanıyorum...
saksıların dibine düşüyorum...
öleceğimi bilsem tekrar ederdim sana bütün yazdıklarımı...
ama yeniden sevemezdim ki...
yüzde yüz fazlasından bir umut düşmüyor gözlerimin hanesine...
bir ağlayış ki.. düşün...adını telaffuz edemeyen bir pazar esnafının serasında ekşi birer elmay?z biz...
her aşk bir ......... yaratıyor...
bense beyaz duvaklar dokunduğumda irkilen sırtlar çiziyorum..
ben de oluyorum o kendin için korktuğun yerde...
peki ben senin nereni gözyaşlarımla ıslatıyorum...
bu kadar yenik bir şeyi neden itiraf ediyorum...
sen kumbaraların içinde yüzen küçük siyah dudaklı
''kırmızı bir balıkken...''

yamuyamu


Umay Umay - 27/01/2010 tarihinde Begüm Tarafından Düzeltilmiştir...


Kelimelere dikkat !

hoşgeldin uğuray iyi forumlar

Küçük bir hikaye.
-
Aldanmış bir kadın ve aldatılmış bir erkek.
Aslında hikayenin sonu başından belkide belliydi.
Kadın delicesine seven bir aşık, adam aşkını itiraf edemeyecek kadar korkak!
Adam kadını vazgeçirebilmek için türlü pislikler içinde dolaşan, kadınsa tüm bunlara rağmen asla vazgeçmeyen.
Yıllar sonunda kadın istediğini elde etmiş ve erkeği kazanmanın mutluluna erişmiş.
-
Zaman herşeyi öyle değiştirmiş ki,
Arada geçen zamanda kadının aşkı kinine yenik düşmüş...
Ve kocaman sevgi kinin kurbanı olmuş!
.. ve kadın aldatı vermiş tüm sevgisine rağmen.
Herşeyini hiçe sayarak vazgeçmiş elindeki değerlerden.
Aşktan, sevgiden, kendinden ve sevdiğinden.!!!
-
Kini öyle ağır gelmiş ki,
Kurduğu oyun çok acımasız olmuş.
Aldatmanın bile iyisini tercih eder olmuş adam!
Aldanmanın ve aldatılmanın kötü olmaz esas olarak.
Adama bu çok ağır gelmi?.
Kadın bir taşta iki kuş vurmuş.
Hem sevdiğinden kendini kaçırmış, hem de adamın en sevdiği dostu (bir zamanlar)nu elinden almış!
-
Ve kin aşkı öldürmüş...
-
Peki sonra...
Yıllar geçmiş ardından...
Uzunca bir süre.
Adam çok koşmuş peşinden, çok aramış.
Aklındaki soruların hepsini sormak için çok uğraş vermiş.
Ulaşamamış...
En sonunda sineye çekmiş adam.
Vazgeçmiş belkide.
-
Sonra herşey silinmiş gibi gelmiş kadın.
Yine konuşmuş adamla.
Sanki af dileyecek bir tavırla.
Adam yine alttan almış aklındaki soruların cevaplarını bulabilmek için.
Konuşmuş, öğrenmiş.
... ve bitti demiş.
Ama hala aklında iki tane soru ile kala kalmış adam "Hoşçakal" derken.

Kadının bu yaptığı "Son pişmanlık mı?" yoksa "Son yüzsüzlük mü?"

Çok zaman geçmiş bi uğrayalım dedim.
Şafak 46

Yeniden hoşgeldin hayırlı teskereler