Geçmişi İle Barışmak İsteyene

**Kardelen** · 24 Nisan 2011, 17:42

pişmanlıklarımız,keşkelerimiz,olmasaydı dediklerimiz,olduğu için çok zarar gördüğüklerimiz ve geçmişimize doldurduğumuz yanlış aşklar ,arkadaşlar,dostlar,,,,
bizi şimdiki biz yapan tuğlalar, onlarla barışabildik mi? barışmaya niyetimiz var mı?
bu paylaşımı geçmişinden rahatsız olanlar için aldım, kendimize ders çıkaralım diye

Geçmişi ile barışmak isteyenlere;
Hayata yeniden başlama arzusu içinde olanlara...

Uzak diyarlardan birinde bir ülkede yemyeşil tepelerin arasında kışın bembeyaz bir kar ordusu ile baharda rengarenk kır çiçekleri ile kaplanan bir vadi vardı. Ortasından bir ırmağın geçtiği bu vadi "Büyülü Vadi" olarak anılırdı. Ona bu adı veren ise vadideki ilginç bir dükkan ile bu dükkanda yaşananlardı. Ünü ülkenin dört bir yanına yayılmış olan dükkanın adı "Büyü Dükkanı" idi. Her yerde olduğu gibi bu dükkanda da almak istediğiniz şeyin bir bedeli vardı. Bu bedelin ne olacağı dükkan sahibiyle yaptığınız pazarlık sonucunda ortaya çıkardı. Ancak Büyü Dükkanı'nda maddi bedellerin hiç bir hükmü yoktu. Bazı müşteriler bir şeye sahip olmak için denenebilecek tek bedelin para olabileceği düşüncesiyle cepleri kabarık gelirlerdi. Oysa burada yapılan pazarlıklar günlük yaşamdakilerden biraz farklı olur ve pek çok müşteriyi şaşırtırdı.
Kış mevsiminin bu soğuk gününde epeyce üşümüş yorgun düşmüş olmalıydı. Kapının önüne gelinceye kadar gözlerini hiç ayırmadan izledi onu. İyice kulak kabarttı. Üç basamakla çıkılan ahşap zeminli verandadaki ayak seslerini ve onlara eşlik eden gıcırtıyı duymaktan çok hoşlanırdı. Beklediği kişinin ayak sesleri ikinci basamakta kesildi. Müşteri çalmadan kapıyı açmamayı prensip edinmişti yaşlı adam. Çünkü hemen herkes o kapının önünde durup bir kez daha düşünürdü. Kapıyı çalmaktan vazgeçip dönenler az da olsa olmuştu. Sonunda kapı çalındı.

"Ününüzü duyunca çok uzaklardan kalkıp geldim buraya... İstediğim şeyi bir tek sizin dükkanınızda bulabileceğimi söylediler. Karşılığında ne isterseniz vermeye hazırım."
"İstediğiniz şeyin ne olduğunu öğrenebilir miyim?"

"Bakın ben ellibeş yaşındayım. Yani yolun yarısını geçeli çok oldu. Söylemeye dilim varmıyor ama yolun sonuna yaklaştım galiba. Bu gerçeğe tahammülüm yok. Ben bugune kadarki hayatımı geri istiyorum. Mümkün mü?"

"Elbette mümkün. Biliyorsunuz dükkanımda her şey mevcut. Ancak tam olarak ne istediğinizi anlayabilmem için bana geri istediğiniz hayatınızı biraz anlatabilir misiniz?

Dükkan sahibinin sorduğu soru müşteriyi iç dünyasına döndürmüştü. Gözünün önünden geçen sahnelerin kendi yaşamına ait olduğunu kabul etmek için kendini zorluyordu. Bütün görüntüler bir kargaşa ve telaş içinde birbirlerine karışarak geçip gittiler ve geride yalnızca ıssız bir hüzün bıraktılar. Hüznünün yüzüne yansımasına engel olamayan müşteri yaşlı satıcının sorusu karşısında ancak şunları söyleyebildi:

"Geçmiş yaşamımda birçok hata yaptım. Bunlar için pişmanlık duyuyorum... Yanlış kararlar verdim kayıplara uğradım. Zamanı hovardaca harcadım. Bir gün bir de baktım ki hayat yanımdan geçip gidiyor. Paniğe kapıldım ve bir çare aramaya başladım. Dostlarımla konuşmayı denedim. Beni teselli edip derdimi unutturmaya çalışanlar da oldu yardım etmeye çalışsalarda faydası olmadı. Kendimi çok mutsuz hissediyordum. Derken bir gün birisi bana sizden ve Büyü Dükkanı'ndan söz etti. Bunu duyar duymaz sanki içimde bir ışık yandı. Büyük bir umutla hemen yollara düşüp size geldim. Kendimi çok çaresiz hissediyorum. Lütfen elli beş yılımı bana geri verin."

"Yani siz pişmanlık duyduğunuz hayatınızı yeniden yaşamak mı istiyorsunuz?"

"Elbette hayır. Söylemek istediğim bu değil. Ben yalnızca kaybettiğim yıllarımı geri istiyorum. Eğer bir şansım daha olursa aynı hataları tekrarlamayacağım."

"Herhalde bunu çok istiyorsunuz."

"Evet hem de her şeyimi verecek kadar."

"Peki benim size vereceğim elli beş yılın karşılığında siz bana ne verebilirsiniz?"

"Ne isterseniz"

"Sanki bunun için her şeyden vazgeçmeye hazır gibisiniz."

"Hiç kuşkunuz olmasın. Şu anda sahip olduğum her şeyden vazgeçebilirim. Yeter ki geride bıraktığım yıllarımı bana geri verin."

Yaşlı adam ellerini sakallarında dolaştırırken kendini sallanan koltuğunun devinimlerine bırakmıştı. Bir süre düşündü. Müşterisinin sabırsızlıkla pazarlığın bitmesini beklediğinden emindi. Büyü dükkanına gelen kişiler genellikle bir an önce istediklerini alıp gitmek için acele ederlerdi. Bu nedenle yaşlı adam pazarlığın başındaki düşünce yolculuklarında yalnız kalırdı. Şu anda da sessizliğin yalnızca kendi işine yaradığını biliyordu. Koltuğu ile birlikte öne doğru eğilerek müşterisinin gözlerinin içine baktı ve ağır ağır konuşmaya başladı:

"Beyefendi her ne kadar siz elli beş yıl karşılığında bana her şeyinizi vermeye hazır olsanız da ben sizden bir tek şey isteyeceğim."

"Dileyin benden ne dilerseniz."

"Belleğinizi..."

"Anlamadım?"

"Belleğinizi dedim... Elli beş yılın yaşantısını içinde barındıran belleğinizi istiyorum."

"Ah evet anladım. İlginç bir bedel... Kabul ediyorum. Tamam alın belleğimi."

"Emin misiniz?"

"Neden olmayayım? Elli beş yıl kazanacağım."

"Belleğinizi içindeki her şeyle birlikte bu dükkanda bırakıp gideceksiniz. Elli beş yılın tek bir anını hatırlamayacaksınız. Buraya neden geldiğinizi bile..."

"Daha iyi ya! Her şeye yeniden başlayacağım. Zaten geçmişi hatırlamak istemiyorum ki!"

"O halde korkarım elli beş yıl sonra buraya tekrar gelirsiniz. Tabii o zaman benim yerime bir başkası size yardımcı olur."

"Hayır hayır... Emin olun ki şu dakika belleğimi size barıkıp elli beş yılımı geri alacağım ve dükkanınızı bir daha dönmemek üzere terk edeceğim. Ve yine söz veriyorum şu ana kadar yaptığım hataların hiç birini tekrar etmeyeceğim."

"İsterseniz başka sözler vermeyin. Çünkü az sonra belleğinizle birlikte bütün hepsini burada bırakıp gideceksiniz."

Yaşlı adamın son sözleri müşterinin duraklamasına neden olmuştu. Bu sözlerin anlamını kavrayabilmek için birkaç saniye düşünmek zorunda kaldı.

"Nasıl yani? Buradan çıktığımda hiçbir şey hatırlamayacak mıyım? Sizinle konuştuklarımızı bile öyle mi? Yani hiçbir şey mi? Buraya neden geldiğimi sizin kim olduğunuzu ve hatta...!"

"Ne yazık ki !"

Yaşlı adam şu anda pazarlığın sonuna geldiklerini hissediyordu. Karşısında oturan müşterinin yüzünde gördüğü aydınlanma pazarlık sahnelerinin en hoşlandığı görüntüsüydü. Son sözleri müşterisinin söylemesini istediği için bir süre sessiz kaldı ve bekledi. Bu seferki sessizliğin müşterisinin işine yaradığından emindi. Onun aydınlanan yüzünün ortasında parlayan gözbebekleri yaşlı satıcı için sessizliğin içinden çıkacak sesli bir çoşkunun habercisi gibiydi. Gerçekten de konuşmaya başlayan müşterisi onu yanıltmadı.:

"Sanırım ne demek istediğinizi şimdi anlıyorum. Eğer elli beş yılın bedeli bu ise pes ediyorum. Belleğimden vazgeçemem. Bu neye benziyor biliyor musunuz? Bir kadının çok istediği bir tokayı saçları karşılığında satın almasına... Çok ilginç bir insansınız. Bana Büyü Dükkanı'ndan almak istediğimden çok farklı bir şeyle çıkacağımı söylemişlerdi de inanmamıştım. Ben bugune kadarki yaşamımı almak için gelmiştim ancak bugünden sonraki yaşamımı alıp gidiyorum. Size teşekkür ederim."

Bir şey değil. Güzel bir pazarlıktı. Hoşçakalın."

Yaşlı adam müşterisini gözden kaybolana dek gülümseyerek izlerken aklından Santayana'nın bir sözü geçiyordu:

Geçmişi hatırlamayanlar onu bir kez daha yaşamak zorunda kalırlar."

Düşünmek ama mantıklıca
Kızmak ama keyifle
Şakalaşmak ama kırmadan
Gülmek ama kahkahayla dolu dolu
Paylaşmak ama büyük haz duyarak
Hissetmek ama ta içimizde
Anlayış ama hiç esirgemeden
Dostluk ama en güzeli
Sonra dönüp geriye bakmak ama onurla...

JuMPeR · 24 Nisan 2011, 17:48

Çok güzeldi teşekkürler gerçekten doğru yazılmış etkilendim bir büyü dükkanıda ben bulsam insan böyle tecrübeler yaşamadan hiçbir şekilde akıllanamıyor maalesef

**PERİ** · 25 Nisan 2011, 14:00

teşekkürler anlamlı bir hikaye idi ve öğretici sağol

geçmişi olmayan insanın geleceğide olmaz

24 Nisan 2011, 17:42	#1 (permalink)
Kardelen KpmzdğlKalbimizevrngelsin Üyelik tarihi: 09 Temmuz 2010 Şehir: KALBİM BALIKESİRDE BEDENİM ANKARADA Mesajlar: 16.432 Ettiği Teşekkür: 2.306 Aldığı Teşekkür: 5.331 Rep Gücü : 553 Rep Puanı: 53597 Seviye:	Geçmişi İle Barışmak İsteyene pişmanlıklarımız,keşkelerimiz,olmasaydı dediklerimiz,olduğu için çok zarar gördüğüklerimiz ve geçmişimize doldurduğumuz yanlış aşklar ,arkadaşlar,dostlar,,,, bizi şimdiki biz yapan tuğlalar, onlarla barışabildik mi? barışmaya niyetimiz var mı? bu paylaşımı geçmişinden rahatsız olanlar için aldım, kendimize ders çıkaralım diye Geçmişi ile barışmak isteyenlere; Hayata yeniden başlama arzusu içinde olanlara... Uzak diyarlardan birinde bir ülkede yemyeşil tepelerin arasında kışın bembeyaz bir kar ordusu ile baharda rengarenk kır çiçekleri ile kaplanan bir vadi vardı. Ortasından bir ırmağın geçtiği bu vadi "Büyülü Vadi" olarak anılırdı. Ona bu adı veren ise vadideki ilginç bir dükkan ile bu dükkanda yaşananlardı. Ünü ülkenin dört bir yanına yayılmış olan dükkanın adı "Büyü Dükkanı" idi. Her yerde olduğu gibi bu dükkanda da almak istediğiniz şeyin bir bedeli vardı. Bu bedelin ne olacağı dükkan sahibiyle yaptığınız pazarlık sonucunda ortaya çıkardı. Ancak Büyü Dükkanı'nda maddi bedellerin hiç bir hükmü yoktu. Bazı müşteriler bir şeye sahip olmak için denenebilecek tek bedelin para olabileceği düşüncesiyle cepleri kabarık gelirlerdi. Oysa burada yapılan pazarlıklar günlük yaşamdakilerden biraz farklı olur ve pek çok müşteriyi şaşırtırdı. Kış mevsiminin bu soğuk gününde epeyce üşümüş yorgun düşmüş olmalıydı. Kapının önüne gelinceye kadar gözlerini hiç ayırmadan izledi onu. İyice kulak kabarttı. Üç basamakla çıkılan ahşap zeminli verandadaki ayak seslerini ve onlara eşlik eden gıcırtıyı duymaktan çok hoşlanırdı. Beklediği kişinin ayak sesleri ikinci basamakta kesildi. Müşteri çalmadan kapıyı açmamayı prensip edinmişti yaşlı adam. Çünkü hemen herkes o kapının önünde durup bir kez daha düşünürdü. Kapıyı çalmaktan vazgeçip dönenler az da olsa olmuştu. Sonunda kapı çalındı. "Ününüzü duyunca çok uzaklardan kalkıp geldim buraya... İstediğim şeyi bir tek sizin dükkanınızda bulabileceğimi söylediler. Karşılığında ne isterseniz vermeye hazırım." "İstediğiniz şeyin ne olduğunu öğrenebilir miyim?" "Bakın ben ellibeş yaşındayım. Yani yolun yarısını geçeli çok oldu. Söylemeye dilim varmıyor ama yolun sonuna yaklaştım galiba. Bu gerçeğe tahammülüm yok. Ben bugune kadarki hayatımı geri istiyorum. Mümkün mü?" "Elbette mümkün. Biliyorsunuz dükkanımda her şey mevcut. Ancak tam olarak ne istediğinizi anlayabilmem için bana geri istediğiniz hayatınızı biraz anlatabilir misiniz? Dükkan sahibinin sorduğu soru müşteriyi iç dünyasına döndürmüştü. Gözünün önünden geçen sahnelerin kendi yaşamına ait olduğunu kabul etmek için kendini zorluyordu. Bütün görüntüler bir kargaşa ve telaş içinde birbirlerine karışarak geçip gittiler ve geride yalnızca ıssız bir hüzün bıraktılar. Hüznünün yüzüne yansımasına engel olamayan müşteri yaşlı satıcının sorusu karşısında ancak şunları söyleyebildi: "Geçmiş yaşamımda birçok hata yaptım. Bunlar için pişmanlık duyuyorum... Yanlış kararlar verdim kayıplara uğradım. Zamanı hovardaca harcadım. Bir gün bir de baktım ki hayat yanımdan geçip gidiyor. Paniğe kapıldım ve bir çare aramaya başladım. Dostlarımla konuşmayı denedim. Beni teselli edip derdimi unutturmaya çalışanlar da oldu yardım etmeye çalışsalarda faydası olmadı. Kendimi çok mutsuz hissediyordum. Derken bir gün birisi bana sizden ve Büyü Dükkanı'ndan söz etti. Bunu duyar duymaz sanki içimde bir ışık yandı. Büyük bir umutla hemen yollara düşüp size geldim. Kendimi çok çaresiz hissediyorum. Lütfen elli beş yılımı bana geri verin." "Yani siz pişmanlık duyduğunuz hayatınızı yeniden yaşamak mı istiyorsunuz?" "Elbette hayır. Söylemek istediğim bu değil. Ben yalnızca kaybettiğim yıllarımı geri istiyorum. Eğer bir şansım daha olursa aynı hataları tekrarlamayacağım." "Herhalde bunu çok istiyorsunuz." "Evet hem de her şeyimi verecek kadar." "Peki benim size vereceğim elli beş yılın karşılığında siz bana ne verebilirsiniz?" "Ne isterseniz" "Sanki bunun için her şeyden vazgeçmeye hazır gibisiniz." "Hiç kuşkunuz olmasın. Şu anda sahip olduğum her şeyden vazgeçebilirim. Yeter ki geride bıraktığım yıllarımı bana geri verin." Yaşlı adam ellerini sakallarında dolaştırırken kendini sallanan koltuğunun devinimlerine bırakmıştı. Bir süre düşündü. Müşterisinin sabırsızlıkla pazarlığın bitmesini beklediğinden emindi. Büyü dükkanına gelen kişiler genellikle bir an önce istediklerini alıp gitmek için acele ederlerdi. Bu nedenle yaşlı adam pazarlığın başındaki düşünce yolculuklarında yalnız kalırdı. Şu anda da sessizliğin yalnızca kendi işine yaradığını biliyordu. Koltuğu ile birlikte öne doğru eğilerek müşterisinin gözlerinin içine baktı ve ağır ağır konuşmaya başladı: "Beyefendi her ne kadar siz elli beş yıl karşılığında bana her şeyinizi vermeye hazır olsanız da ben sizden bir tek şey isteyeceğim." "Dileyin benden ne dilerseniz." "Belleğinizi..." "Anlamadım?" "Belleğinizi dedim... Elli beş yılın yaşantısını içinde barındıran belleğinizi istiyorum." "Ah evet anladım. İlginç bir bedel... Kabul ediyorum. Tamam alın belleğimi." "Emin misiniz?" "Neden olmayayım? Elli beş yıl kazanacağım." "Belleğinizi içindeki her şeyle birlikte bu dükkanda bırakıp gideceksiniz. Elli beş yılın tek bir anını hatırlamayacaksınız. Buraya neden geldiğinizi bile..." "Daha iyi ya! Her şeye yeniden başlayacağım. Zaten geçmişi hatırlamak istemiyorum ki!" "O halde korkarım elli beş yıl sonra buraya tekrar gelirsiniz. Tabii o zaman benim yerime bir başkası size yardımcı olur." "Hayır hayır... Emin olun ki şu dakika belleğimi size barıkıp elli beş yılımı geri alacağım ve dükkanınızı bir daha dönmemek üzere terk edeceğim. Ve yine söz veriyorum şu ana kadar yaptığım hataların hiç birini tekrar etmeyeceğim." "İsterseniz başka sözler vermeyin. Çünkü az sonra belleğinizle birlikte bütün hepsini burada bırakıp gideceksiniz." Yaşlı adamın son sözleri müşterinin duraklamasına neden olmuştu. Bu sözlerin anlamını kavrayabilmek için birkaç saniye düşünmek zorunda kaldı. "Nasıl yani? Buradan çıktığımda hiçbir şey hatırlamayacak mıyım? Sizinle konuştuklarımızı bile öyle mi? Yani hiçbir şey mi? Buraya neden geldiğimi sizin kim olduğunuzu ve hatta...!" "Ne yazık ki !" Yaşlı adam şu anda pazarlığın sonuna geldiklerini hissediyordu. Karşısında oturan müşterinin yüzünde gördüğü aydınlanma pazarlık sahnelerinin en hoşlandığı görüntüsüydü. Son sözleri müşterisinin söylemesini istediği için bir süre sessiz kaldı ve bekledi. Bu seferki sessizliğin müşterisinin işine yaradığından emindi. Onun aydınlanan yüzünün ortasında parlayan gözbebekleri yaşlı satıcı için sessizliğin içinden çıkacak sesli bir çoşkunun habercisi gibiydi. Gerçekten de konuşmaya başlayan müşterisi onu yanıltmadı.: "Sanırım ne demek istediğinizi şimdi anlıyorum. Eğer elli beş yılın bedeli bu ise pes ediyorum. Belleğimden vazgeçemem. Bu neye benziyor biliyor musunuz? Bir kadının çok istediği bir tokayı saçları karşılığında satın almasına... Çok ilginç bir insansınız. Bana Büyü Dükkanı'ndan almak istediğimden çok farklı bir şeyle çıkacağımı söylemişlerdi de inanmamıştım. Ben bugune kadarki yaşamımı almak için gelmiştim ancak bugünden sonraki yaşamımı alıp gidiyorum. Size teşekkür ederim." Bir şey değil. Güzel bir pazarlıktı. Hoşçakalın." Yaşlı adam müşterisini gözden kaybolana dek gülümseyerek izlerken aklından Santayana'nın bir sözü geçiyordu: Geçmişi hatırlamayanlar onu bir kez daha yaşamak zorunda kalırlar." Düşünmek ama mantıklıca Kızmak ama keyifle Şakalaşmak ama kırmadan Gülmek ama kahkahayla dolu dolu Paylaşmak ama büyük haz duyarak Hissetmek ama ta içimizde Anlayış ama hiç esirgemeden Dostluk ama en güzeli Sonra dönüp geriye bakmak ama onurla...

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Sistem Bilgileri	Site Bilgileri
Powered by vBulletin® Version 3.8.6 Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd. Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.3.0 Forumla+	forum - sohbet

24 Nisan 2011, 17:48	#2 (permalink)
JuMPeR Kayıtlı Üye Üyelik tarihi: 21 Nisan 2011 Şehir: Ağrı :S Mesajlar: 1.363 Ettiği Teşekkür: 114 Aldığı Teşekkür: 166 Rep Gücü : 19 Rep Puanı: 1684 Seviye:	Çok güzeldi teşekkürler gerçekten doğru yazılmış etkilendim bir büyü dükkanıda ben bulsam insan böyle tecrübeler yaşamadan hiçbir şekilde akıllanamıyor maalesef

25 Nisan 2011, 14:00	#3 (permalink)
PERİ Platin Üye Üyelik tarihi: 11 Haziran 2010 Mesajlar: 11.211 Ettiği Teşekkür: 2.657 Aldığı Teşekkür: 1.803 Rep Gücü : 193 Rep Puanı: 18076 Seviye:	teşekkürler anlamlı bir hikaye idi ve öğretici sağol geçmişi olmayan insanın geleceğide olmaz

Geçmişi İle Barışmak İsteyene

Maksat Muhabbet Olsun