Filozof mu Kurtlar Vadisi mi?

**Kardelen** · 23 Şubat 2011, 16:13

Okuyucularım bilir, hafif deli bir hatunum. Biraz da dik başlıyım, konu aşka gelince hem nazlı, hem alçakgönüllü, hem inatçı ve hep haklıyım.
Bunca yıl gece hayatında çalışınca, üstelik sahne denen o büyülü yere çıkıp, ömrünü alkollü insanlarla geçirince, elde değil biraz erkekleşiyor insan. O yüzden biraz başıma buyruğum, kimseye amennağım yok, eh az buçuk da efe bir hatunum. Bu kadar dominant bir kadın olunca, hayalimdeki atlı prensin genç kızlığımdan beri karşılığı, şöyle mafya babası falan bir adam oluyor. Hani biraz Kadir İnanır ama kalbi olanından.

Dost muhabbetlerinde de samimi ikrarımdır, beni ancak güçlü, heybetli, vurdum mu ses getiren bir adam keser derim. Şöyle baktım mı, korkayım yani, çünkü lafla falan yola gelen biri değilim. Aklıma koyduğumda, önümde dünya dursa engelleyemez. Beni biraz zapt edebilecek bir erkek olması lazım. En sonunda bir tanesiyle karşılaştım.

Bu ara biraz Türk filmlerindeki gibi bir aşk yaşamak istiyorum. Hani şu çiftliğin kapısında ve büyük bahçede korumaların beklediği, belinde silah, erkekliğin kitabını kendi başlarına yazan film karakterlerinden birine ihtiyacım var. Bir şeyi bu kadar çok söylersen, başına geliyor. Yüzümde salak bir gülümseme oluştuğunu fark ettiğimde, anladım ki adamdan hoşlanmışım. Yalnız karar veremiyorum, adamdan mı, beldeki silahtan mı hoşlandım?

Benim birisini karşılamak için, gece yarısı Aksaray’a gitmem gerekiyor. İstanbul’da oturmayanlar bilmez ama gece oralar tek başına bir kadının dolaşması için pek uygun değildir. Masada söyledim, bizim Bay Kurtlar Vadisi, “ben götürürüm, gece yarısı tek başına oraya gidemezsin” dedi. İçimden, “ hey aslanım, yürü be, kim tutar seni” gibi cümleler geçiyor ama, dilden teşekkür ederim çıktı. Aman beni bir görseniz, ne kibarım, ne naziğim, tanıyamazsınız. Bütün gece ağzımdan tek bir küfür çıkmadı. Kendi kendime gülüyorum, demek ki dedim, böyle bir modele çatınca, ben de kadıncık olabiliyormuşum.

Biz gecenin bir saati düştük yola. Adres soracağız. İleride bir taksi var, ona soralım dedim. Nasıl olduysa itiraz etmedi. Genelde erkekler yol sormazlar ya! Camı açtık, ben alışmışım kendi işimi kendim görmeye, “pardon bakar mısınız” dedim, Bay Kurtlar Vadisi bana bir baktı, benden bir daha çıt yok. Neyse, öğrendik adresi yola devam ediyoruz. “Belindekini versene bana” dedim. “Ne gerek var” dedi. Israr ettim, “neden istiyorsun?” dedi. “Sana sıkacağım” dedim. Hemen çıkardı verdi, dudağında müstehzi bir gülüşle. Evirdim, çevirdim, geri verdim. Güldü ya sinirim bozuldu. “O belindekine çok güvenme, benim dilim senin merminden daha ağırdır” diyivermişim. Yok, ben bela arıyorum. Zorla kaşınıyorum yani! Ben anlamam öyle mafya falan, adamın aklını alırım. Yine gülümsedi. “Seninle çok uğraşacağız anlaşılan” dedi. Kafamı çevirdim, ben de güldüm. Uğraşacak yani, bu ne demek? Eh, iyi bir şey demek! Bay Kurtlar Vadisi de beni ilgi alanına almış yani, hadi uğraşsın bakalım, kim daha dişli görelim. Zaten öyle bir adamın yanına da benim gibi bir kadın yakışır değil mi?

Neyse, işlerimi hallettim. Yolda aç mıyım diye sordu. Gidip bir çorba içtik. Sabah gün ağarırken eve döndüm. Ancak eksik bir şeyler var. Şimdi, bunca yıl böyle bir adam ara, üstelik tipini de beğen ama konu sohbete geldiğinde yetmesin. Bu hak mıdır? Ben istiyorum ki, genel kültürümüz eşit olsun, kitaplardan, aşktan, aklınıza gelen her konudan sohbet edelim. Olmuyor! Adamın dünyası farklı, Goethe onun için yeni çıkan araba markası olabilir. Gerçi Goethe’nin konusunu da açmadım, hakkını yemeyeyim ama anladım ki, ben ortaya bir buçuk karışık istiyorum. Hem biraz Kurtlar Vadisi olsun, hem beni bilmediğim dünyalara götürecek kadar bilgisi olsun. Bu adamla evde oturup film izleyip, mısır patlatılır mı? Olmaz herhalde! Ancak kafayı göğsüne koyup koluna uzandığımda, kendimi güvende ve kadın gibi hissedeceğimi biliyorum ama bu da beni kesmeyecek tahmin ediyorum. Bir an Bay Filozof’u özledim. Ben de ne istediğimi bilmiyorum yahu!

Yalnız, ben bunları böyle tüm içtenliğimle size yazıyorum ya, hep beraber dua edin, Bay Kurtlar Vadisi’nin internetle pek arası olmasın. Yoksa bir sonraki yazıyı, topuğumdan yediğim kurşun yüzünden hastane odasından yazmam an meselesi! Meslek aşkı işte, insana neler yaptırıyor…..

Candan Ünal

23 Şubat 2011, 16:13	#1 (permalink)
Kardelen KpmzdğlKalbimizevrngelsin Üyelik tarihi: 09 Temmuz 2010 Şehir: KALBİM BALIKESİRDE BEDENİM ANKARADA Mesajlar: 16.460 Ettiği Teşekkür: 2.307 Aldığı Teşekkür: 5.331 Rep Gücü : 553 Rep Puanı: 53597 Seviye:	Filozof mu Kurtlar Vadisi mi? Okuyucularım bilir, hafif deli bir hatunum. Biraz da dik başlıyım, konu aşka gelince hem nazlı, hem alçakgönüllü, hem inatçı ve hep haklıyım. Bunca yıl gece hayatında çalışınca, üstelik sahne denen o büyülü yere çıkıp, ömrünü alkollü insanlarla geçirince, elde değil biraz erkekleşiyor insan. O yüzden biraz başıma buyruğum, kimseye amennağım yok, eh az buçuk da efe bir hatunum. Bu kadar dominant bir kadın olunca, hayalimdeki atlı prensin genç kızlığımdan beri karşılığı, şöyle mafya babası falan bir adam oluyor. Hani biraz Kadir İnanır ama kalbi olanından. Dost muhabbetlerinde de samimi ikrarımdır, beni ancak güçlü, heybetli, vurdum mu ses getiren bir adam keser derim. Şöyle baktım mı, korkayım yani, çünkü lafla falan yola gelen biri değilim. Aklıma koyduğumda, önümde dünya dursa engelleyemez. Beni biraz zapt edebilecek bir erkek olması lazım. En sonunda bir tanesiyle karşılaştım. Bu ara biraz Türk filmlerindeki gibi bir aşk yaşamak istiyorum. Hani şu çiftliğin kapısında ve büyük bahçede korumaların beklediği, belinde silah, erkekliğin kitabını kendi başlarına yazan film karakterlerinden birine ihtiyacım var. Bir şeyi bu kadar çok söylersen, başına geliyor. Yüzümde salak bir gülümseme oluştuğunu fark ettiğimde, anladım ki adamdan hoşlanmışım. Yalnız karar veremiyorum, adamdan mı, beldeki silahtan mı hoşlandım? Benim birisini karşılamak için, gece yarısı Aksaray’a gitmem gerekiyor. İstanbul’da oturmayanlar bilmez ama gece oralar tek başına bir kadının dolaşması için pek uygun değildir. Masada söyledim, bizim Bay Kurtlar Vadisi, “ben götürürüm, gece yarısı tek başına oraya gidemezsin” dedi. İçimden, “ hey aslanım, yürü be, kim tutar seni” gibi cümleler geçiyor ama, dilden teşekkür ederim çıktı. Aman beni bir görseniz, ne kibarım, ne naziğim, tanıyamazsınız. Bütün gece ağzımdan tek bir küfür çıkmadı. Kendi kendime gülüyorum, demek ki dedim, böyle bir modele çatınca, ben de kadıncık olabiliyormuşum. Biz gecenin bir saati düştük yola. Adres soracağız. İleride bir taksi var, ona soralım dedim. Nasıl olduysa itiraz etmedi. Genelde erkekler yol sormazlar ya! Camı açtık, ben alışmışım kendi işimi kendim görmeye, “pardon bakar mısınız” dedim, Bay Kurtlar Vadisi bana bir baktı, benden bir daha çıt yok. Neyse, öğrendik adresi yola devam ediyoruz. “Belindekini versene bana” dedim. “Ne gerek var” dedi. Israr ettim, “neden istiyorsun?” dedi. “Sana sıkacağım” dedim. Hemen çıkardı verdi, dudağında müstehzi bir gülüşle. Evirdim, çevirdim, geri verdim. Güldü ya sinirim bozuldu. “O belindekine çok güvenme, benim dilim senin merminden daha ağırdır” diyivermişim. Yok, ben bela arıyorum. Zorla kaşınıyorum yani! Ben anlamam öyle mafya falan, adamın aklını alırım. Yine gülümsedi. “Seninle çok uğraşacağız anlaşılan” dedi. Kafamı çevirdim, ben de güldüm. Uğraşacak yani, bu ne demek? Eh, iyi bir şey demek! Bay Kurtlar Vadisi de beni ilgi alanına almış yani, hadi uğraşsın bakalım, kim daha dişli görelim. Zaten öyle bir adamın yanına da benim gibi bir kadın yakışır değil mi? Neyse, işlerimi hallettim. Yolda aç mıyım diye sordu. Gidip bir çorba içtik. Sabah gün ağarırken eve döndüm. Ancak eksik bir şeyler var. Şimdi, bunca yıl böyle bir adam ara, üstelik tipini de beğen ama konu sohbete geldiğinde yetmesin. Bu hak mıdır? Ben istiyorum ki, genel kültürümüz eşit olsun, kitaplardan, aşktan, aklınıza gelen her konudan sohbet edelim. Olmuyor! Adamın dünyası farklı, Goethe onun için yeni çıkan araba markası olabilir. Gerçi Goethe’nin konusunu da açmadım, hakkını yemeyeyim ama anladım ki, ben ortaya bir buçuk karışık istiyorum. Hem biraz Kurtlar Vadisi olsun, hem beni bilmediğim dünyalara götürecek kadar bilgisi olsun. Bu adamla evde oturup film izleyip, mısır patlatılır mı? Olmaz herhalde! Ancak kafayı göğsüne koyup koluna uzandığımda, kendimi güvende ve kadın gibi hissedeceğimi biliyorum ama bu da beni kesmeyecek tahmin ediyorum. Bir an Bay Filozof’u özledim. Ben de ne istediğimi bilmiyorum yahu! Yalnız, ben bunları böyle tüm içtenliğimle size yazıyorum ya, hep beraber dua edin, Bay Kurtlar Vadisi’nin internetle pek arası olmasın. Yoksa bir sonraki yazıyı, topuğumdan yediğim kurşun yüzünden hastane odasından yazmam an meselesi! Meslek aşkı işte, insana neler yaptırıyor….. Candan Ünal

Seçenekler
Yazdırılabilir şekli göster Sayfayı E-Mail olarak gönder
Stil
Normal Hybrid-Şeklinde gösterime geç Ağaç şeklinde gösterime geç

Sistem Bilgileri	Site Bilgileri
Powered by vBulletin® Version 3.8.6 Copyright ©2000 - 2012, Jelsoft Enterprises Ltd. Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.3.0 Forumla+	forum - sohbet

Filozof mu Kurtlar Vadisi mi?

Ortaya Karışık